Gdzie są Twoje certyfikaty cyfrowe i jak wyeksportować je do .pfx
Aby podpisać PDF certyfikatem cyfrowym, potrzebny jest plik .pfx lub .p12. Jeśli Twój certyfikat jest „zainstalowany” w systemie lub przeglądarce, tego pliku nie zobaczysz: trzeba go wyeksportować. Ten poradnik wyjaśnia, gdzie są przechowywane certyfikaty i jak zrobić kopię z kluczem prywatnym.
-
Sprawdź, w jakiej postaci masz certyfikat
Może być zainstalowany w systemie (Windows lub macOS), zainstalowany w Firefoksie, zapisany w pliku .pfx lub .p12 (pobrana kopia zapasowa) albo na karcie, jak hiszpański DNIe. W Hiszpanii certyfikat FNMT pozostaje zainstalowany w przeglądarce, z której go pobrano. Jeśli masz już plik, przejdź do kroku 3.
-
Wyeksportuj go do pliku zależnie od systemu
- Windows: naciśnij Windows + R, wpisz certmgr.msc i naciśnij Enter. Otwórz „Osobisty › Certyfikaty”, kliknij prawym przyciskiem swój certyfikat i wybierz „Wszystkie zadania › Eksportuj…”. Zaznacz „Eksportuj klucz prywatny”, wybierz format .PFX i ustaw hasło.
- Chrome lub Edge w Windows: w Ustawieniach wyszukaj „certyfikaty” i otwórz „Zarządzaj certyfikatami”: otworzy się to samo okno Windows, a postępowanie jest takie jak wyżej.
- macOS: otwórz „Dostęp do Pęku kluczy”, wybierz pęk „login” i kategorię „Moje certyfikaty”. Kliknij prawym przyciskiem certyfikat, „Eksportuj…”, format .p12 i hasło.
- Firefox: Ustawienia › Prywatność i bezpieczeństwo › „Wyświetl certyfikaty” › „Twoje certyfikaty”. Zaznacz swój i kliknij „Utwórz kopię…”: zostanie zapisany jako .p12 z wybranym przez Ciebie hasłem.
- Jeśli „Eksportuj klucz prywatny” jest nieaktywne (w kreatorze Windows opcja „PKCS #12 (.PFX)” jest szara), certyfikat nie ma klucza możliwego do wyeksportowania. Przyczyną może być to, że jest na karcie, np. DNIe, że zainstalowano go bez zgody na eksport albo że to certyfikat bez klucza prywatnego. Sprawdź na karcie „Ogólne” certyfikatu, czy jest napis „Masz klucz prywatny, który odpowiada temu certyfikatowi”. Jeśli zainstalowano go bez zgody na eksport, trzeba go uzyskać ponownie, zezwalając na eksport (zapytaj wystawcę).
-
Zapisz plik tam, gdzie go znajdziesz
Pliki .pfx i .p12 mają ten sam format. Zwykle trafiają do Pobranych lub Dokumentów; w Windows możesz wyszukać *.pfx lub *.p12 w Eksploratorze plików. Następnie w JapalTools kliknij „Wybierz plik…”: w Chrome i Edge otwiera się w Pobranych i pamięta ostatnio używany folder.
Gdzie jest przechowywany każdy certyfikat
- Windows: w magazynie certyfikatów użytkownika (certmgr.msc › Osobisty), który współdzielą Chrome i Edge.
- macOS: w pęku kluczy „login”, kategoria „Moje certyfikaty”.
- Firefox: we własnym magazynie w profilu. Nie można go używać bezpośrednio: trzeba zrobić kopię (.p12).
- DNIe i karty: klucz prywatny jest w chipie i nie można go wyeksportować. Do podpisywania kartą potrzebna jest zainstalowana aplikacja, np. AutoFirma.
Zadbaj o kopię certyfikatu
- Silne hasło: wybierasz je przy eksporcie; bez niego plik jest bezużyteczny. Jeśli je zgubisz, trzeba będzie wyeksportować certyfikat ponownie.
- Przechowuj w bezpiecznym miejscu: kto ma plik i hasło, może podpisywać w Twoim imieniu. Nie wysyłaj go e-mailem i nie udostępniaj.
- Usuń po zakończeniu, jeśli już go nie potrzebujesz: certyfikat pozostaje zainstalowany w systemie.
- JapalTools go nie zapisuje: odczytuje go w pamięci przeglądarki i znika po zamknięciu lub odświeżeniu strony.
W Polsce: jaki certyfikat jest używany i jak uzyskać plik
- Kto je wystawia: kwalifikowane certyfikaty wydają m.in. Certum, KIR (Szafir), PWPW (Sigillum) i EuroCert. Instytucja, która żąda podpisu, zwykle informuje, które akceptuje.
- W jakiej postaci: zwykle na karcie lub w usłudze chmurowej, z kluczem, którego nie da się wyeksportować. Certyfikaty niekwalifikowane bywają dostępne jako plik (.pfx/.p12).
- Co zrobić: wykonaj kopię (.pfx) na tym samym komputerze i w tej samej przeglądarce, w której zainstalowano certyfikat. Jeśli eksport jest niemożliwy, zapytaj wystawcę, jak uzyskać certyfikat możliwy do wyeksportowania.
Twój dokument nie opuszcza Twojego urządzenia: JapalTools przetwarza go w Twojej własnej przeglądarce i nie wysyła na żaden serwer, co jest ważne, gdy zawiera dane osobowe lub podatkowe.